Chris Muys
‘Te Gek’ en het psychiatrisch ziekenhuis Sint-Annendael in Diest.
 

Een gesprek met Chris Muys, directeur van ‘Te Gek’ en het psychiatrisch ziekenhuis Sint-Annendael in Diest.

1. Het project ‘Te Gek’ is een initiatief van het psychiatrisch ziekenhuis Sint-Annendael en is in 2004 gestart. Waar draait het project juist rond en vanwaar het idee om met zo een project te beginnen?

Het idee is ontstaan uit de ervaring in het ziekenhuis dat patiënten voortdurend geconfronteerd worden met het taboe dat nog steeds heerst rond het onderwerp ‘geestelijke gezondheid’.

En vergeet niet dat een op vier Belgen vroeg of laat in aanraking komt met psychische problemen in zijn omgeving. Hoog tijd dus, dachten wij om daar iets aan te doen. Vanuit het ziekenhuis zijn dan stilaan een aantal initiatieven ontstaan om psychische gezondheidsproblemen onder de aandacht te brengen en bespreekbaar te maken.

Het begon met kleine concerten. Door mensen in het ziekenhuis te ontvangen, hebben ze een ander beeld gekregen over wat ‘psychische gezondheid’ precies inhoudt.

Met het project willen we dan ook bewustmaking creëren rond de psychische problemen die er bestaan. Naast het organiseren van concerten, hebben we o.m. cd’s uitgebracht, trekken we meteen infomobiel naar scholen of met patiënten naar de ronde van Frankrijk. Afhankelijk van het thema, werken we steeds samen met andere zorgpartners en organisaties. Zo creëren we een breed platform en bereiken we meer mensen.

2. Wat wil u met het project bereiken en hoe wil u dat bereiken?

Via onze medewerkers, vrijwilligers, sponsors, bekende Vlamingen willen we het onderwerp bespreekbaar maken bij het publiek. Met ‘Te Gek’ willen we het taboe doorbreken. Als iemand bijvoorbeeld zou zeggen dat hij zijn been heeft gebroken, zouden mensen medelijden hebben met die persoon. Maar als je het zou hebben over psychische gezondheidsproblemen, dan is het alsof het je eigen schuld is.

We willen mensen op alle mogelijke manieren bewust maken : spreek erover, zoek hulp, doorbreek het taboe.

3. Waarom wordt er altijd gekozen voor bekende gezichten?

De ervaring leert dat de boodschap op die manier gemakkelijker en meer aandacht krijgt.

Mensen gaan beseffen dat als ook bekende gezichten erover praten, waarom zouden zij er dan nog over zwijgen ?  Tevens beklemtoont dit dat het iedereen kan overkomen, ook hen, ook ons.

4. Waarom is er dit jaar gekozen voor Selah Sue als meter?

Selah Sue is natuurlijk een bekende en pientere jongedame van bij ons en de ‘Te Gek’-campagne draait dit jaar rond jongeren en geestelijke gezondheid. Selah Sue is ook zelf naar buiten gekomen met haar problemen en is in dat opzicht een rolmodel voor jongeren. Zij kan begrip opbrengen voor jongeren met mentale problemen en hen aanzetten om ook met hun problemen naar buiten te komen.

Het belangrijkste is niet dat wij, maar de jongeren in casu nu zelf aan het woord komen. Zij moeten hun verhaal overbrengen aan het publiek.

Ook in de vorige campagnes zoals vorig jaar rond zelfdoding en het jaar daarvoor rond jongdementie was dit het geval en kwamen mensen naar voren met hun eigen verhaal. Moedig is dat. Wij geven ze alle steun.